Jak w temacie - mam nadzieję merytorycznej dyskusji.
Żeby nie było, że zima to tylko dyskusja o współczynnikach i polemika zHenrykiem.
Kupiłem grudniowy PLAR (w zasadzie dla relacji Łukasza z Finlandii i tekstu Jacka Mainki),
ale jak już czytać prawie 15 PLN to od deski do deski.
I zaciekawił mnie wywiad z Panią Agatą Kaczyńska z PKBWL o zgłaszaniu zdarzeń lotniczych.
Przyznam się od razu - mam zboczenie straszne - czytam niemal wszystkie raporty i uchwały PKBWL
a i nie stronię od obcych (zagranicznych) opracowań. Lektura do poduszki, choć niektórym mogą śnić się potem koszmary.
Lecz ad rem.
W wywiadzie (niestety spłyconym do poziomu telewizji śnadaniowej - temat, rozmówca, wątki ciekawe - czasu/szpalty zabrakło)
poruszony jest problem niezgłaszania problemów/zdarzeń w "małym" lotnictwie.
Na razie nie mam czasu ani siły, żeby przewertować obowiązujące akty prawne, ale naszła mnie taka refleksja:
PKBWL cieszyłaby się (z tego co zrozumialem) ze zgłoszeń, bo mieliby statystyki i ewentualnie mogliby opracować
jakieś zalecenia, środki naprawcze itp.
Zrobiłem mały rachunek sumienia - ale doprawdy nie wiem, co z moich (tudzież kolegów) przypadków należałoby
zakfalifikować za godne zgłoszenia do PKBWL.
Pamiętajmy, że PKBWL nie ma za zadanie karać i łajać - przynajmniej w teorii nic nam nie grozi, jeśli zgłosimy zdarzenie.
Tylko co zgłaszać?
Szczególenie w naszym szybowcowym lataniu?
Jak się ma przypadek znalezienia opiłków w przekładni głownej śmigłowca LPR do zarysowania skrzydła szybowca podczas transportu na Krakusie?
Jaka jest różnica wygenerowanego fałszywego sygnału (z nieokreślonych przyczyn) niskiego ciśnienia oleju w E170 do startu
z niepodłączonymi przyrządami w szybowcu?
Trochę nie wiem, co o tym wszystki sądzić.
Z jednej strony dobrze byłoby mieć jakąś publikowaną bazę przypadków (a tak traktuję raporty PKBWL)
dzieki której można się czegoś nauczyć, z drugiej ciężko jest zgłaszać przypadki własnego gapiostwa czy zaniedbania.
Pojawia się też inny aspekt - coraz więcej sprzętu prywatnego. I zawsze myśl z tyłu głowy - po co zgłaszać - potem będą tylko problemy.
A jak dołożymy do tego sprzęt zarejestrowany w innym kraju (gdzie powinniśmy poinformować odpowiednik PKBWL)...
Komu by się chciało?
Pytanie w eter:
jak sądzicie - zgłaszać nawet każdą pierdołę?
A może tylko duże pierdoły (tylko od jakiego momentu jest ona duża)?
Albo w ogóle maskujmy wszystko, póki nikt guza sobie nie nabił?
pozdr
Dino
Dino,
Bardzo dobry temat ale zobaczymy jak szybko dyskusja zejdzie na temat współczynników albo kasperwinga:) Żart (specjalnie wstawiony żeby z góry uciąć takie próby).
Jeśli chodzi o zgłaszanie zdarzeń to (w skrócie) powinno być tak:
Większość osób działa w ramach jakiejś organizacji lotniczej bo chociażby są członkami aeroklubów. Nawet jeżeli ktoś jest "prywaciarzem" to najczęściej operuje z lotniska, które jest przez kogoś zarządzane (np przez aeroklub). Wyjątkami są "szczęściarze" posiadający własne latadło i i kawałek trawnika - nota bene im powinno najbardziej zależeć na krzewieniu bezpieczeństwa bo ich nikt nie pilnuje..
Ale do rzeczy - każda organizacja lotnicza (posiadająca jakiś tam certyfikat) powinna mieś ustanowiony Program Bezpieczeństwa Lotów (w niektórych przypadkach ewoluował on w System Zarządzania Bezpieczeństwem). System powinien działać tak, że każda osoba, która ma jakiekolwiek wątpliwości co do bezpieczeństwa, np. zobaczy że skrzydło jest porysowane po transporcie na krakusie albo że dziki ryją lotnisko :) zgłasza swoje wątpliwości osobie wyznaczonej w danej organizacji (czasami taki gość nazywany jest szumnie Inspektorem BL).
Reasumując - zgłaszasz WSZYSTKO co wydaje ci się być zagrożeniem dla bezpieczeństwa.
Dopiero ten Inspektor analizuje zgłoszenie i decyduje czy kwalifikuje się to do zgłoszenia do PKBWL. Lista zdarzeń podlegających zgłoszeniu jest opublikowana w Rozporządzeniu (http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2007/s/35/225/1 (http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2007/s/35/225/1)).
Jeżeli zgłoszenie nie kwalifikuje się do PKBWL to nie jest wysyłane. Nie oznacza to, że na tym sprawa się kończy - sprawa powinna być i tak zbadana wewnętrznie bo często okazuje się że błahe z pozoru przypadki mogą potencjalnie doprowadzić do katastrofy. Rolą Zespołu ds. Bezpieczeństwa jest wykrycie takich sytuacji.
To co opisałem jest oczywiście utopią, nawet w dużych organizacjach jak linie lotnicze ten system kuleje. A w aeroklubach to jest tylko na papierze.
Prywatni użytkownicy, którzy nie mają "przydzielonego" Inspektora BL powinni wg mnie trzymać się Listy Zdarzeń. Wydaje mi się , że jeżeli będzie zgłaszane chociażby 70-80% przypadków to PKBWL się obrobi. Do celów statystycznych może się to przyda ale ideą programu BL jest zapobiegać a nie pokazywać słupki.
Dobrą robotę robi http://www.latajmybezpiecznie.org (http://www.latajmybezpiecznie.org) i tu bym szukał miejsca gdzie zgłaszać WSZYSTKIE przypadki zagrożeń (nawet te najbardziej dojechane:)
Z innej beczki - jak czytam raporty NTSB to jestem pełen podziwu jak szczegółowo amerykanie badają wypadki. Sprawdzają nawet rozmowy telefoniczne pilotów z 48h przed wypadkiem..
Pozdrawiam
Dobry system bezpieczeństwa to taki który działa kompleksowo.
Częste wspólne odprawy, szkolenia, budowanie wzajemnego ZAUFANIA.
To pozwala na zgłaszanie nawet banalnych incydentów, po to, żeby wspólnie je omawiać i zapobiegać na przyszłość.
Dodatkowo osoba funkcyjna (BL) wybrane przypadki przekazuje dalej, zgodnie z procedurami.
Pragnę zauważyć, że taki "system" - wspólnej analizy zagrożeń i omawiania z pozoru błahych zdarzeń - oparty na zaufaniu i chęci wymiany doświadczeń, stosowaliśmy m.in. na obozach w Lubinie. Przyjęliśmy zasadę, że nie robimy żadnej selekcji - opowiadamy sobie o każdej pierdółce.
Ci którzy byli, pamiętają, jakie ciekawostki dzięki temu się pojawiły i jak w sumie poważne tematy wypłynęły.
Warunek - zgłaszający musi mieć pewność, że omówienie przypadku ma na celu faktyczne podniesienie wspólnego bezpieczeństwa.
Niestety, obecnie system BL w niektórych przynajmniej aeroklubach, nadal - jak za komuny - służy do udupiania niepokornych i reglamentowania latania.
Zamiast oficjalnego zgłoszenia - donosik w zaciszu gabinetu.
Zamiast analizy przypadku - publiczna nagana.
Zamiast wspólnych wniosków - "zawieszenie" lub rozdmuchana afera.
Niepokornego publicznie się kamienuje, a wypadki swoich zauszników tuszuje lub wybiela nawet w sytuacjach ewidentnych. W tym kontekście, lektura niektórych zdarzeń, incydentów ("badanych" przez zgłaszających), które co gorsza są później publikowane w formie oficjalnego raportu, wywołuje co najmniej zadumę i zdziwienie.
To do niczego nie prowadzi.
Dopóki nie zrozumiemy, że zawiadomienie o nieprawidłowościach to nie musi być donos na ucho dyrektora/szefa wyszkolenia, lecz normalne oficjalne działanie, w ramach normalnych procedur - które może komuś uratować życie - i tak długo jak nie zbudujemy systemu wzajemnego ZAUFANIA, nic się nie zmieni.
Póki nie zostaną uzdrowione procedury w chorych organizacjach, jedynym sensownym kierunkiem jest latajmybezpiecznie.org
Prawda jest taka, że niezależnie od ilości zgłoszonych i zbadanych przypadków, od powstałych protokołów i raportów, od ilości konferencji BL - może to nie przynieść żadnego skutku. Nie chcę generalizować - ale mamy takie jakby "narodowe" przywary...ostatnio mi się to przypomniało w trakcie przypadkowego oglądania reklamy z pewnym misiem, który ma coś wspólnego z pewną siecią telefonii komórkowej:"...co??? ja nie połknę??? ja nie połknę???!!!!". Ile razy obserwuję to u siebie pod domem, kiedy okazuje się że podwójna ciągła to jakiś debilny wymysł kretynów - bo ja przecież wiem lepiej, kiedy mogę wyprzedzać....!!! A ograniczenie prędkości do 40 km/h dotyczy tylko skuterów... >:( >:(
Z życia wzięte: startowałem swoim patykiem, za wyciągarką. Tak na oko - był to mój chyba 347 start w tym roku za wyciągarką...do tej pory WSZYSTKIE BEZ ŻADNYCH zastrzeżeń...ale tym razem było inaczej. Linka nie odeszła, wyciągarkowy przeciął linę, ja standardowo podszedłem do lądowania wykonując WSZYSTKIE czynności, których uczę na podstawówkach...wylądowałem bezpiecznie cały czas wlokąc za sobą 220 metrów liny wraz ze spadochronikiem. Po drodze szarpiąc za wyczep co najmniej kilkakrotnie i ze zdecydowanie większą siłą...kółka odpadły z zaczepu dopiero na ziemi, jak już wysiadłem z szybowca i leciutko pociągnąłem za wyczep...niby wszystko się skończyło dobrze, wszyscy zadowoleni - że procedury wymyślone kilkadziesiąt lat temu zadziałały...wszyscy poza mną (bo jednak mój los wisiał na tej linie) i wyciagarkowym (któremu łapy się trzęsły przez parę godzin)...i można było olać temat. Olać i zapomnieć...
A jednak zgłosiliśmy incydent do PKBWL. Zostaliśmy wyznaczeni do przeprowadzenia "śledztwa" w tej sprawie. Demontaż zaczepu, dziesiątki prób na ziemi, zaczep trzymany w łapach i te kółka...i co? Dopiero za 148 razem udało się tak ustawić kółka, że zaklinowały się w moim TOST'ie. Okazało się, że po zrobieniu sporej ilości startów ciężkim szybowcem typu Puchatek, tzw. kółko małe było lekko zdeformowane miejscu, w którym "obejmuje" je zaczep. A zaczep - stosunkowo młody i mało "spracowany" żadnych luzów nie miał....Oczywiście - można powiedzieć, że mogliśmy to obejrzeć wcześniej...ale pokażcie mi lotnisko, gdzie przy wykonywaniu dziennie np. 100 startów za wyciągarką ogląda się tak pieczołowicie kółka....i mierzy suwmiarką... :o :o :o
I też tak jak Marek myślę, że nikt na mnie nie doniósł (nawiasem mówiąc sam byłem za tym, aby ktoś poza mną dokonał oceny sytuacji). Po prostu - może ktoś przeczyta o incydencie nr 1152/14 ? Sam oglądam teraz kółka z inną świadomością. I być może mniej siwych wyciągarkowych będzie... ;) ;)
Pozdrowienia
Mariusz Konecki
Włos się na głowie jeży... Ja przeczytałem i bardzo dziękuję za zwrócenie uwagi, bo mimo że regularnie przeglądam raporty PKBWL to incydenty zwykle pomijam.
Oj, będę ja od teraz oglądał to kółko... Miałeś 200m niewyczepionej liny. U mnie byłoby przynajmniej 400m. Jedyna nadzieja, że odeszłaby wtedy pod własnym ciężarem.
Temat naszych kółeczek, które mogą się zrobić jajowate był już zauważony jakiś czas temu (chyba z 10 lat wstecz) w Aeroklubie Bieszczadzkim. Było to nawet gdzieś opisane, ale niestety nie moge tego w sieci odnaleźć. Sprawa bardzo ważna i wszyscy wyciągarkowi, którzy pracowali w Weremieniu lub Bezmiechowej z pewnością zwracają na to uwagę przy przeglądzie windy przed dniem lotnym. Polecam zainwestować w zestaw kółek z Tosta - nie widać na nich żadnych odkształceń nawet po dłuższym użytkowaniu. Natomiast szekle i bezpieczniki lepiej już mieć nasze, sa zdecydowanie trwalsze niż niemieckie.
Temat rodzaju kółek i zaczepów jest bardzo ważny. Z zaczepem TOST powinno współpracować zawsze kółko TOST!!! W zaczepie SZD może być w zasadzie każde. Zaczep TOST niestety pozwala (jego konstrukcja) na podczepienie zwykłego kółka pod kątem 45 stopni co jest bardzo niebezpieczne bo trzyma się tylko na skoblu i jednej strony obudowy zaczepu. Zaczep jest zamknięty i po szarpnięciach na ziemi ładnie trzyma. Niestety podczas holu potrafi się wyczepić!!!!!
Dodatkowo w zaczepach TOST z samowyczepem również ponieważ bardzo ściśle pracuje z koszykiem samowyczepu. Kółka "nasze" powoduję wyczepienie na ciągu ponieważ są owalne i szybciej zaczynają przechylać "koszyk".
Proponuję sprawdzić na ziemi i uważać przy podczepieniu kóło musi być zawsze prostopadle do skobla!!!!
GH
Kurcze - a jednak ktoś to czyta... :D :D :D...
A już myślałem, że moje "wyznania" będą czytane tylko przez pierwotnych autorów wątku. No macie rację, nie da się ukryć. Człek idzie "po rozum do głowy" - zainwestowałem w oryginalne kółka, czyli w zestaw LN 65091 dedykowany do zaczepu typu TOST. Nawiasem mówiąc w instrukcji TOST'a jak wół i dużymi literami stoi napisane, że producent gwarantuje prawidłowe działanie zaczepu TYLKO razem z kółkami z zestawu LN 65091.
O tym, że duże kółko (ze względu na mniejszą średnicę i jajowaty kształt) źle współpracuje z koszykiem samowyczepu, wspomniał kolega GH...
..jak to się mówi - w tym przypadku można się uczyć na swoich błędach. Natomiast wątek zgłaszania różnego rodzaju incydentów i zdarzeń, ma służyć innemu celowi - aby można się było także uczyć na błędach innych...
PS. Obejrzyjcie sobie fotki z raportu. Widać odkształcenie. Widać gołym okiem... >:( >:( >:(
Nawiasem mówiąc - ciężki szybowiec spowodowałby odejście linki samą swoją bezwładnością....wyczynowość PIK'a, jego ciężar i to że nie ciągnąłem się za mocno (pierwszy start tym szybowcem za windą w Polsce :-\) - pewnie przyczyniły się do sytuacji.... :-[ :-[ :-[
Pozdrófka
MK
W maju 2005 roku wykonywałem swój drugi lot na Dianie. Pierwszy odbył się trochę wcześniej. W pierwszym locie próbowałem jak szybowiec lata, jak się zachowuje przy różnych prędkościach, jak krąży, itd. Sami wiecie. Po wylądowaniu i krótkiej przerwie poleciałem na drugi lot. Na 3000 stóp pociągnąłem za wyczep i ...... nie było wyczepienia. Spróbowałem kilka razy i oczywiście rezultat był taki sam. No cóż, trzeba będzie lądować ze samolotem. Czytałem o takich rzeczach, ale nigdy nie widziełem na własne oczy jak to wygląda i po użyciu cięższego kalibru słownictwa w kilku językach powiedziałem do holówki, że lądujemy razem. No i oczywiście na lotnisku sensacja bo czegoś takiego nikt wcześniej nie widział no a tu Diana i wogóle cały młyn. Ile ludzi było na lotnisku wszyscy wybiegli w stronę pasa żeby pooglądać co się nabroi. Lądowanie odbyło się bez problemu ponieważ na lotnisku na którym regularnie latam są dwa pasy a jeden miał 7000 stop długości. Długa prosta, samolot zajął lewą część pasa a ja prawą. Podszedł do mnie pilot, który mnie podczepił no i zaczęliśmy sprawdzać dlaczego się nie mogłem wyczepić. My latamy na lotniskach betonowych i asfaltowych. TOST ma dwa kółeczka: małe i większe. Małe ma być włożone w szczęki a większe siedzi w gnieżdzie otaczającym zaczep. Okazało się, że jak holówka operuje na ziemi i ciągnie linę za ogonem to większe kółeczko się ściera. I tak się złożyło, że gość który mnie podczepił wsunął to właśnie większe kółeczko w szczęki a małe kołeczko, to właśnie które powinno być w szczękach, po prostu sobie wisiało. Zabrało nam prawie 3 godziny żeby to wysunąć ze zaczepu. Cała sprawa była zbiorem kilku elementów: brak zrozumienia jak zaczep TOST działa, nikt nie wziął pod uwagę żeby to kółko dobrze sprawdzić ponieważ lina wyglądała dobrze, no i brak wykonywania tej czynności przez całą masę pilotów. Na konwencji szybowcowej w Ontario w Kalifornii byłem poproszony o zrobienie prezentacji na ten temat. Ze względów czasowych do tego nie doszło. Ale spędziłem dużo czasu z autorami książek do szkolenia szybowcowego tłumacząc każdy drobiazg związany z tym zajściem. Niestety do dzisiejszego dnia taka informacja nie jest ujęta w procesie szkolenia. Niektóre kluby to podłapały i to zajście używają jako przykład. Ale w moim klubie już się o tym zapomiało i w sumie każdy to olewa. Lina jest dobra no to lecimy. I się właśnie nad tym zastanawiam czy taki raport nie byłby wręcz konieczny i czy to zajście nie powinno być wdrożone w codzienne procedury przed rozpoczęciem lotów, żeby ktoś inny nie musiał się pocić nie potrzebnie w kabinie. Jacek
W Australii praktyka jest ze osoba podczepiająca line to szybowca pokazuje "małe kolko" pilotowi ze słowami "small ring", pilot potwierdza i dopiero wtedy lina jest podczepiona.
Pozdrawiam
Jarek
Na początek składam Wszystkim Kolegom Pilotom i Kandydatom na Pilotów Serdeczne Życzenia z okazji Nowego 2016 Roku.
Co do pytań postawionych przez kolegę Artura, sprawa jest niezwykle istotna i często niedoceniana. Wprawdzie rozporządzenie bardzo szczegółowo określa zakres zdarzeń podlegających zgłoszeniu, ale praktyka w stosowaniu tego rozporządzenia może być różna. I dlatego, moim zdaniem bardzo ważna jest rola edukacyjna naszego forum w wymianie spostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa lotów.
Ponieważ w obecnym temacie dyskusja skoncentrowała się na bezpieczeństwie startów za wyciągarką lub na holu, pozwolę sobie przypomnieć, że już wcześniej dyskutowaliśmy na temat wyciągarek i ich obsługi. Podtrzymuję wyrażone wówczas zdanie, że temat wcale nie jest błahy. Wyciągarka musi być sprawna, wszystkie istotne elementy wcześniej sprawdzone, nie tylko akumulator, także stan liny, gilotyny i np. kółko od zaczepu w razie potrzeby powinno być koniecznie wymienione na nowe (koszt niewielki, a jakże to ważne, aby nie było jajowate). Latam szybowcem z samowyczepem i niejednokrotnie spotkałem się ze zdziwieniem osoby podczepiającej linę, kiedy poprosiłem o pokazanie kółka i tłumaczyłem, jak ma być włożone do zaczepu. Co do "Wyciągarkowego", musi to być człowiek dobrze przeszkolony, zapoznany z wszystkimi możliwymi do wystąpienia sytuacjami no i oczywiście nieźle opłacany.
Chyba zgodzicie się Koledzy, że w sezonie latamy wspólnie i dzielimy kwadrat z tzw. "podstawówką". Niejednokrotnie są to ludzie, którzy po raz pierwszy znaleźli się na lotnisku i nie możemy się dziwić, że mogą popełniać błędy lub czegoś nie wiedzieć. Rolą bardziej doświadczonych pilotów i instruktorów powinno być przekazywanie uczniom pilotom praktycznej wiedzy, której nie uzyskają na kursie teoretycznym i z niektórymi szczegółowymi zagadnieniami spotkają się dopiero na lotnisku, np. na temat prawidłowego podczepienia i wypuszczenia startującego szybowca lub tego, że pośpiech i bylejakość nie może mieć miejsca w lotnictwie. Czyż nie spotkaliśmy się z próbą podczepienia liny wyciągarkowej do przedniego zaczepu lub ułożeniem jej z nieprawidłowej strony.
Uczniowie piloci czytają nasze wypowiedzi na forum i dlatego uważam, że warto i tutaj dzielić się swoimi spostrzeżeniami na temat bezpieczeństwa lotów.
Najwięcej uszkodzeń szybowców zdarza się w hangarach. Z różnych przyczyn, najczęściej z powodu pośpiechu lub braku doświadczenia osób wykonujących manewry w hangarze. Są to najczęściej uszkodzenia, których nikt nie zgłasza do PKBWL, a przecież bardzo denerwujące i kłopotliwe dla właściciela szybowca. O tym także moim zdaniem warto pisać na forum. Takie incydenty są także źródłem wielkiego stresu dla ucznia, który poprzez swoją gorliwość zarysował komuś szybowiec lub co gorsza potłukł owiewkę. Najczęściej już nigdy nie pojawi się na lotnisku i zrezygnuje z dalszej nauki latania.
Dlatego też uważam, że chętnie wszyscy zapoznamy się z opisanymi przez Kolegów na naszym forum zdarzeniami, które nie zostały zgłoszone do PKBWL, a przytoczenie których będzie dobrą nauką, bo nic tak nie zapada w pamięć, jak nauka poprzez przykłady.
Pozdrawiam
Adam
Przepraszam, że się wtrącę w rozmowę kolegów bardziej obytych w sprawach latania niż ja - teoretyk od papierów.
Akurat jesteśmy w naszej Organizacji po audycie z ULCu i przy okazji sprawdzania naszych procedur wyszło iż 18 grudnia 2015 pojawił się nowy komunikat prezesa ULC -->
http://ulc.gov.pl/pl/247-aktualnosci/3866-powiadamianie-o-zdarzeniach-lotniczych (http://ulc.gov.pl/pl/247-aktualnosci/3866-powiadamianie-o-zdarzeniach-lotniczych)
http://ulc.gov.pl/pl/powiadamianie-o-zdarzeniach-lotniczych (http://ulc.gov.pl/pl/powiadamianie-o-zdarzeniach-lotniczych)
W skrócie na jego "mocy" wypadki należy teraz zgłaszać równocześnie do PKBWL i do ULCu.
Tak jakby jeden "urząd" nie mógł sam komunikować się z drugim. Lepiej przecież dodać roboty nam.
No cóż ... znowu ktoś kto próbuje wykazać swoją niezbędność w ULCu wymyśla taki bzdet. Pewnie może się podeprzeć jakimś przepisem żeby uzasadnić ten wymóg i niewiele da się podziałać w tym temacie. W sumie trochę to dziwne bo od jakiegoś czasu wszystkie zdarzenia , które trafiały do PKBWL i wiązały się z uszkodzeniem sprzętu były rejestrowane w ACAMie . Może jednak warto spróbować pisać do Prezesa ULC w takich sprawach. Jeżeli nikt nie pisze i nie zgłasza zastrzeżeń to znaczy że jest OK..
Maćku dokładnie były rejestrowane w systemie ECCAIRS.
Pisaliśmy do prezesa ULCu o możliwość dostępu do systemu, ale nie ma szans ze względu na ustawę o ochronie danych osobowych :)
Jak zwał tak zwał :) Mnie już kilka razy inspektor zpytał przy okazji uruchamiania szybowca po dłuuuugim postoju "Ej ale szybowiec miał mial zgłoszony wypadek... papiery z naprawy." Ostatnibył taki taki, który stał od 2006r. Podobno w Acamie przy zakładce SP widnieją takie zapisy. Chcieli nawet papiery po naprawie w innych firmach, do których ja nie mam dostępu.
Cytat: malar w Styczeń 05, 2016, 11:52
Jak zwał tak zwał :) Mnie już kilka razy inspektor zpytał przy okazji uruchamiania szybowca po dłuuuugim postoju "Ej ale szybowiec miał mial zgłoszony wypadek... papiery z naprawy." Ostatni był taki, który stał od 2006r. Podobno w Acamie przy zakładce SP widnieją takie zapisy. Chcieli nawet papiery po naprawie w innych firmach, do których ja nie mam dostępu.