Znalazłem w internecie taki tekst :
Zakręt zakończył się na wysokości około 50 – 70 m, w obszarze silnego duszenia dochodzącego do 6 m/s. Instruktor-pilot ocenił, że aktualna wysokość jest niewystarczająca do wykonania powrotu do
nakazanego miejsca IV zakrętu i skierował szybowiec wprost w stronę znaków
startowych. W trakcie dalszego lotu utrzymywał prędkość około 80 km/h, jak zeznał,
lecz mimo tego opadanie wynosiło nadal około 6 m/s. Zdaniem Komisji w zaistniałych
warunkach, silnej turbulencji, duszeń oraz silnego wiatru czołowego, bezpieczna
prędkość lotu powinna wynosić 90-100 km/h.
Zbliża się sezon KWT. Warto by było,aby przy tej okazji zasiać nieco wiedzy rzeczywiście przydatnej w bezpiecznym lataniu. Wiem z kontaktów z kolegami, że wiedza o praktycznej aerodynamice w warunkach duszenia i wiatru czołowego jest często tragiczna. Proszę fachowców o rozwinięcie tego tematu. Po to powinna być KWT, aby wiedzę pożyteczną utrwalać.
Pozdrawiam tych specjalistów, którzy propagują latanie 100km/h przy wietrze czołowym i duszeniu 6m/s :)
Tadek
natrafiłem w sieci na ciekawy teks :
"Tadeusz Górski - Polak uhonorowany medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata......"
pytam bo kolejna edycja lotniczych orłów przed nami :)
ps.
tadek sugerujesz ze po przeczytaniu tych kilku zdań, nie wiedząc jakim szybowcem , gdzie , itp . ktoś odpowie na twoje pytanie ??
ps1.
Żródło tekstu
http://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_G%C3%B3rski (http://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_G%C3%B3rski)
ps2.
moze podasz link do pełnego raportu to się ktoś z nim zapozna i może wywiąze się ciekawa dyskucja
pozdro
Jak Muchą to był w ciemnej d... :D
MJ
Cytat: Tadek w Luty 23, 2013, 20:56
Znalazłem w internecie taki tekst :
Zakręt zakończył się na wysokości około 50 – 70 m, w obszarze silnego duszenia dochodzącego do 6 m/s. Instruktor-pilot ocenił, że aktualna wysokość jest niewystarczająca do wykonania powrotu do
nakazanego miejsca IV zakrętu i skierował szybowiec wprost w stronę znaków
startowych. W trakcie dalszego lotu utrzymywał prędkość około 80 km/h, jak zeznał,
lecz mimo tego opadanie wynosiło nadal około 6 m/s. Zdaniem Komisji w zaistniałych
warunkach, silnej turbulencji, duszeń oraz silnego wiatru czołowego, bezpieczna
prędkość lotu powinna wynosić 90-100 km/h.
Zbliża się sezon KWT. Warto by było,aby przy tej okazji zasiać nieco wiedzy rzeczywiście przydatnej w bezpiecznym lataniu. Wiem z kontaktów z kolegami, że wiedza o praktycznej aerodynamice w warunkach duszenia i wiatru czołowego jest często tragiczna. Proszę fachowców o rozwinięcie tego tematu. Po to powinna być KWT, aby wiedzę pożyteczną utrwalać.
Pozdrawiam tych specjalistów, którzy propagują latanie 100km/h przy wietrze czołowym i duszeniu 6m/s :)
Tadek
zacytuje Tadka:
"Zwróć uwagę, z jaka prędkością opuszczasz obszar duszenia. Klasycznym błędem jest utrzymywanie prędkości optymalnej (a nawet zwalnianie do minimalnej !!!) w duszeniu, co powoduje pozostawanie w duszeniu długi czas i dużą stratę wysokości. Optymalną prędkość w duszeniu precyzyjnie można wyznaczyć tylko graficznie, na biegunowej. Na osi pionowej (prędkość opadania w m/s) oznaczasz punkt - wartość duszenia - nad osią poziomą wykresu (dla V=0). Z tego punktu prowadzisz nową styczną do biegunowej i w punkcie styku odczytujesz prędkość optymalną w takiej sytuacji. Dla przylkładu : PW-5 Prędkość IAS 85 km/h opadanie własne 0,7m/s vario pokazuje -3,3 m/s duszenie bezwzględne 3m/s zmiana : prędkośc optymalna "ucieczki z duszenia" - 140 km/h vario będzie pokazywało 4,8m/s opadania, ale strata wysokości w tym duszeniu będzie przy tej prędkości najmniejsza. Przy 140mm/h stracisz o 16m wysokości mniej na każdy kilometr takiego duszenia, co może wpłynąć na sposób minięcia płotu nad lotniskiem. Pozdrawiam Tadek"
Raport jest tu.
http://www.transport.gov.pl/1/files/0/30518/2006_94_RK.pdf (http://www.transport.gov.pl/1/files/0/30518/2006_94_RK.pdf)
"Tadeusz Górski - Polak uhonorowany medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata......"
... Tadeusz i Janina Górscy zostali pośmiertnie uhonorowani ....
Plotki o mojej śmierci są nieco przesadzone - nie przypisuję sobie zasług imiennika.
Proponuję jednak skupić się na meritum sprawy - proponuję zadać na KWT pytanie o oszacowanie prędkości optymalnej jakiegoś szybowca w warunkach duszenia i wiatru czołowego. Kto wie, jaka jest prędkość optymalna Puchacza przy wietrze czołowym 40km/h i przy duszeniu 4m/s.
Inne pytanie.
Żagiel, jesteś w Piracie, 80 nad zboczem, wiatr 60km/h, dostajesz duszenie 2m/s. Z jaką prędkością uciekasz i w jakim kierunku?
Tadek
tadek zwracam tylko uwagę na to że wyjales kilka zdań z kontekstu ....
tyle , a raport przeczytam.
Problem nie leży w tym, jaka była wiedza załogi o prędkości optymalnej Puchacza przy wietrze 40 km/h i duszeniu 4 m/s tylko w tym, że:
Cytat- Lot do III zakrętu odbywał się z kursem zbieżnym do znaków o około 25*
- Trzeci zakręt załoga wykonała na wysokości około 200 m,.w miejscu położonym między III a IV zakrętem normalnie wykonywanego kręgu....
na KWT należy raczej zapytać o prawidłową budowę kręgu. To tak moim skromnym zdaniem...
Cytat: Tadek w Luty 23, 2013, 22:21
- proponuję zadać na KWT pytanie o oszacowanie prędkości optymalnej jakiegoś szybowca w warunkach duszenia i wiatru czołowego. Kto wie, jaka jest prędkość optymalna Puchacza przy wietrze czołowym 40km/h i przy duszeniu 4m/s.
Inne pytanie.
Żagiel, jesteś w Piracie, 80 nad zboczem, wiatr 60km/h, dostajesz duszenie 2m/s. Z jaką prędkością uciekasz i w jakim kierunku?
Tadek
Autorytet ze swoim nalotem raczej nie jestem, ale miałem podobne zdarzenie na Muszce na ok.50 m w płaskim terenie i podobne na PW-5 na żaglu, a raczej w rotorze na ok. 200 m nad zboczem i powiem krótko - czasu na kalkulacje i myślenie nie ma albo jest go bardzo mało. W obu przypadkach ucieczka w dół i nabranie prędkości to był automat, a potem włączało się myślenie. Myślę że jest mniej ważne czy optymalna prędkość jest 100, 150 czy 200, choć przy duszeniu -5 m/s pewnie 200 nie byłoby za dużo ;-). A na pewno bardziej ważne wydaje mi się wyobrażać sobie w każdej chwili, co się dzieje z powietrzem w danych warunkach, przy danym kierunku wiatru i przy danej topografii terenu, szczególnie blisko ziemi - tak żeby nie dać się zaskoczyć.